Maar laat me mij even verdedigen. Je krijgt toch zo een hoop knuffelberen als je kinderen hebt! Iedereen lijkt te denken "ahaaa, een knuffel, het ideale cadeau"! Lelijke beren dan ook nog, die je zo aanstaren met hun kraaloogjes...dan belandt de beer in kwestie al snel in de naaikast. Oh, het is heus niet zo dat mijn kinderen geen beren hebben om mee te slapen en te spelen. De mooie, de lieve, de brave laat ik leven en die mogen verder stof vreten. De anderen gaan een paar maanden in afzondering, komt er dan nog niemand naar vragen...helaas, dan krijgen ze een tweede leven als kussentje! 's Nachts als de kindjes slapen natuurlijk, ze zouden mij maar eens moeten betrappen op het onthoofden van een beer :-s.
Je ziet beertje op de foto al kijken "wanneer is het mijn beurt?" Geen zorgen manneke, gij moogt blijven leven...voorlopig...
Ik maakte dus een kussentje voor Madelief, met een vakje voor boekjes. Het is al voor kerst want mijn plannetje is dus om iedereen een zelfgemaakt geschenk te geven, en dat vraagt tijd natuurlijk.
Enkele bedenkingen: die pompomband rekt gelijk niks, niet te hard aan trekken bij het stikken dus, of goed vastspelden, maar daar ben ik te lui voor. De fleece achterkant, van't zelfde...ik heb het na het stikken wat moeten bijknippen.
Groetjes!
