Mijn kippenavontuur begon even voor Pasen. Hoewel ik al jaren denk aan kippen houden werd het dit jaar dan toch concreet. Tuin? Check! Goesting? Check! Tijd? Check, want geen dikke buik of pas geboren spruitje! Dan had ik die dag op het werk toch maar een klein zetje nodig toen de stagiaire een adoptiemama zocht voor de kuikentjes uit de kleuterklas. Kleutertjes die naar kuikentjes mogen kijken en ze verzorgen is leuk maar wat doe je daarna met die beestjes? Dus besloot ik om ze mee naar huis te nemen, op goed geluk dat mijn huisgenoten het ook leuk zouden vinden. Niet op de fiets natuurlijk, een collega was zo vriendelijk mij thuis af te zetten, met tussenstop bij de dierenwinkel. Zo hebben ze lekker 2 weekjes in hun doos gewoond, bij de verwarming, want van een lenteweer konden we toch maar amper spreken.
Op een morgen, 1 van de kuikentjes in paniek, twiet twiet, want haar vriendje dacht een tochtje te maken en zat onder de kast. Toen hebben we 2 zaken besloten : ze zouden vanaf nu "avontuurlijke kip " en "brave kip" heten en we moesten naar "den Brico" om materiaal voor een kot te timmeren. Eerst in de garage en toen het dan toch écht lente werd buiten. Avontuurlijke durfde al eens ontsnappen (ik geef toe, zó goed kan ik nu ook weer niet timmeren) en dat vonden we dan zielig voor Brave. Maar twee kippen vrij in de tuin, da's dan weer zielig voor de planten, maar krijg die beesten maar eens vlotjes in hun kot...wishful thinking! Daarna kreeg ik voor moederdag een nieuw kippenhok, alleen hadden de gulle gevers er niet aan gedacht dat de kipjes nog zouden groeien, dus wij weer naar "den Brico" dit keer voor een omheining.
Nu het ook duidelijk is dat het echt wel kippen zijn en geen hanen, kunnen we wachten op onze eitjes!
Ik maakte een kleedje voor Madelief, ook met kipjes, uit "Zelfgemaakte kleertjes voor elke gelegenheid" van Catharine Deweerdt. Ik schrapte alleen het beleg en deed wat anders want ik háát beleg, dat gefriemel met die mini stofjes...
Groetjes,
Briggie en the happy chickens
